‘You’re easy reading is my damn hard working’

Leesbaarheid. In al die jaren dat ik advocaat was, heb ik geleerd om de vaak taaie en saaie materie zó op papier te zetten dat zij makkelijk(er) te begrijpen was en zowaar leuk/interessant werd. Dat vind ik als auteur van groot belang: dat de lezer vanaf de eerste bladzijde lekker aan het lezen slaat. Telkens als ik als feedback hoor ‘wat lezen jouw boeken makkelijk‘ geeft mij dat veel voldoening. Goed, leesbaar schrijven is overigens nog niet zo eenvoudig: ‘You’re easy reading is my damn hard working’ heet dat;)

Diepgang. Leesbaarheid is belangrijk, maar een gedegen inhoud staat voorop. Aan de hand van diepgaand literatuuronderzoek probeer ik een zo goed mogelijk beeld te krijgen van het onderwerp. Daarna ga ik aan het schrijven: een berg aan informatie verwerken in een leesbaar, helder verhaal.

Verwondering. Tot nog toe heb ik drie boeken geschreven, met onbekend WO II als gemene deler. Het betreft non-fictie, dus hoe het er in werkelijkheid aan toe is gegaan. Fictie is bij dit onderwerp ook eigenlijk overbodig: wat ik in mijn onderzoek tegenkom overtreft geregeld mijn eigen verbeelding: ik zou het zelf niet zo kunnen of durven verzinnen. De verwondering die dat bij mij oproept (‘wat een ongelofelijk verhaal: dit zouden meer mensen moeten weten!’) is een persoonlijke drijfveer om te schrijven.